شقاق مقعد

معاینه شقاق

شخصی که شقاق دارد نباید معاینه ی داخلی شود زیرا بسیار دردناک است و باعث بدتر شدن شقاق می شود در صورت لزوم معاینه این کار باید توسط پزشک متخصص و با بی حسی مناسب انجام شود.

دارو های موثر در درمان شقاق:تری نیترات گلیسریل بوسیله ی باز کردن عروق سبب ترمیم زخم شقاق می شود

بلوک کننده های کانال کلسیم عضله را شل می کند و سبب افزایش جریان خون به ناحیه و زخم شقاق می شود

پماد استروئید سبب کاهش التهاب ،خارش مقعد و درد زخم شقاق می شود

٪۹۵ بیمارانی که اسفنکتروتومی می شوند طبق این مقاله نتایج خوبی داشته اند.

شقاق چیست

شقاق مقعد به انگلیسی آنال فیشر می شود. آخرین مرحله دستگاه گوارش بدن رکتوم یا راکتال یا راست روده است که به مقعد منتهی می شود. اگر این قسمت به درستی کار خود را انجام ندهد مواد دفعی در بدن مانده و تولید مشکلاتی مهم و خطرناکی را بوجود خواهد آورد.
شقاق ترک و یا زخمی است که در ناحیه ابتدای مقعد رخ می دهد که بسیار دردناک بوده و گاهاً با خون ریزی مختصر موقع اجابت مزاج همراه است. علل ایجاد این زخم متفاوت است ولیکن در اکثر بیماران با تغییر اجابت مزاج از قبیل یبوست و یا اسهال شدید همراه است. از نظر فیزیولوژیک مشکلات کاهش خون رسانی در قسمت پشتی مقعد را مطرح کرده اند و بعضی از محققان افزایش فشار داخل کانال آنال (مقعدی) را از علل فیزیولوژیک آن می دانند. شایع ترین محل این زخم در قسمت خلفی است و از نظر بروز شقاق در بین زنان و مردان هر دو به یک اندازه شایع است به خصوص در افراد بالغ جوان شایع تر مشاهده می شود ولیکن این بیماری از نوزادان تا افراد مسن را گرفتار می کند. شقاق در قسمت خلفی شایع تر از بخش قدامی می باشد زیرا خونرسانی این بخش ضعیف تر است.در فرم حاد بيماري درمان هاي حمايتي به صورت رژيم غذايي پر فيبر، استفاده از ملين ها و بي حس كننده هاي موضعي مي باشد كه در بيش از ۹۵% موارد موثر است. در صورت تداوم علايم باليني و وجود علايم آنوسكوپيك از قبيل و فيبروز بستر زخم تحت عنوان شقاق مزمن تلقي مي شود كه با درمان جراحي (بريدن قسمتي از عضه داخلي مقعد) و شكست سيكل معيوب بيماري درمان مي شود. با توجه به تهاجمي بودن اين روش و عوارض متعدد آن استفاده از روش هاي غير تهاجمي از قبيل اسفنگتروتومي شيميايي با عوامل شيميايي مانند پماد نيتروگليسيرين تزريق سم بوتولينيوم و پماد ديلتيازم بيشتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف اين مطالعه آينده نگر تجويز سم بوتولينيوم در بيماران داراي شقاق مزمن مقعدي و بررسي نتايج و عوارض باليني آن مي باشد. انتخاب بيماران براساس تشخيص باليني ابتلا به شقاق مزمن مقعدي و تمايل بيمار به استفاده از اين روش درماني پس از توضيحات لازم صورت گرفته است، تزريق سم بوتولينيوم از نوع تجاري در ۴۰ بيمار انجام شد و ۸ هفته پس از تزريق علايم بيماري و نتايج آن بررسي شد كه درد در ۷۰% بيماران از بين رفته و زخم در ۵/۷۷% بيماران كاملا ترميم يافت، بدون آنكه عارضه اي از تزريق سم بوتولينيوم چه به صورت سيستميك و چه به صورت موضعي بروز نمايد. با توجه به نتايج بدست آمده از اين مطالعه و ساير مطالعات تزريق سم بوتولينيوم يك روش بي خطر و بدون عارضه جدي مي باشد و مي تواند به عنوان يك روش درماني به خصوص در افراد با ريسك بالاي عمل جراحي مثل زنان چندزا مورد استفاده قرار گيرد.
شقاق به دو نوع حاد و مزمن تقسیم میشود. شقاقی که زیر دوازده هفته طول کشیده باشد، شقاق حاد در نظر گرفته میشود. این نوع شقاق میتواند به اسپاسم اسفنکتر داخلی مقعد منجر شود که این مسئله به نوبه خود باعث گسترش پارگی و درد شدید و کاهش خونرسانی به آنودرم میشود. این چرخه درد، اسپاسم و کاهش خونرسانی (ایسکمی) سبب عدم بهبودی زخم شده و بنابرابن شقاق مزمن ایجاد میشود.

Back to list

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *